If you can dream it, you can do it. (Walt Disney)
Bovenstaande tekst staat op de bags, waar je kleding in kunt doen, en wat dan naar de finish wordt gebracht door de Zwitserse organisatie.
Vanmiddag rond het middaguur reed ik net de Yamaha Interlaken binnen. Spandoeken. over de weg maken het duidelijk;
'Wilkommen Jungfrau Marathonners'
Vanmorgen vanuit Freiburg rij ik over de Duitse en Zwitserse wegen omringd door een blauwe lucht en de zon de had alle ruimte om de boel lekker op te warmen. 28 Graden. Dat gaat nog wat worden morgen. In regen en mist lopen is ook niet het walhalla maar dit is wel weer een andere uiterste.
De Tunnel
Na de grenspasse kondigt zich de eerste tunnel aan. Ik probeer ze nog te tellen maar ben de tel kwijt geraakt.
Ze zijn in allerlei lengtes verkrijgbaar. Van 200 meter tot 5.2 km. Wat jij maar wilt. Er is 1 tunnel die me bij blijft vandaag;
Niets vermoedend rij ik er door met een gangetje van 80 op cruise ingesteld. En dan opeens; het licht aan het eind van de tunnel en daarna opeens vanuit het niets ontwaar ik in de verte de bergtoppen met sneeuw erop. Ik kom in de buurt van de Jungfrau (4100m) en daar gaat het deze reis allenaal om. Dit is even heel harde WOW. En voel me gezegend dat ik hier toch maar even op mijn motor rij.
Het Hotel is snel gevonden. Uiteraard dankzij de navigatie stuur ik de Yamaha al een stukje bergop. Deze heeft er geen moeite mee en ben wel een beetje jaloers nu.
Het Hotel is prima en volgeboekt. Zal ook wel iets met de marathon te maken hebben. Het ontbijt is al vervroegd naar 06:00 uur en ik reserveer gelijk maar voor het avondeten. Er staat namelijk pasta op het menu.
Ik heb een kamer met balkon en het uitzicht is, hoe kan het ook anders, op de Jungrau.
De berg die me nu al 16 weken heeft bezig gehouden.
De middag wordt benut door het ophalen van het startnummer. Een wandeling van een half uur naar een congrescentrum. Hier vinden ook de jeugdwedstrijden plaats die in alle hevigheid zijn losgebarsten. Para-gliders landen op het veld naast het parcours. Dezelfde plek waar ik morgen ook zal starten.
In de hal ontmoet ik clubgenoot Reinier die inmiddels met een vriend ook is aangekomen.
Bij het startnummer ontvangen we een dikke reep chocolade en een bon voor gratis pasta 20 meter verder op. Daarnaast twee bags een grote en een kleine.
De kleine wordt naar den finish gebracht waar je bijvoorbeeld een licht jasje in kan doen als eerste behoefte na de finsh. Een kabelbaan oid brengt je naar Grindeswald.
De tweede grote bag wordt een 1000 meter lager gebracht naar Grindeswald alwaar je dan behoorlijk kunt omkleden en douchen en vervolgens de trein terug kan nemen naar het dal in Interaken.
Het Weer
Clubgenoot Henk Prins had voor mij al een weeranalyse gemaakt als reactie op mijn vorige blog en ik citeer;
'Succes! Zo als het lijkt is prime hardloopweer; bij het vertrek in Interlaken is het zo’n 19, 20 graden. Als het in het dal warmer wordt, ben jij al op weg naar boven waar de temperatuur perfect lijkt, ca. 16 graden'.
Hij lijkt daar gelijk in te krijgen. De 28 graden tikken we niet aan maar zo rond de 23 graden in het dal met hier en daar een wolkje.
Reactie plaatsen
Reacties
Dat denk ik ook Chris, heel veel plezier morgen
Zet em op Chris, dat gaat zeker lukken, in zo’n entourage🙏🏻